خبرگزاری کیلویی

تقاطع » بوضوح ساختار « Crash » ﴿پل هگیس﴾ و مضمون « 11:14 » ﴿گِرگ ماركس﴾ را در خود دارد. فیلم ماجرای تقاطع گذر انسان ها و وقایع است و سبك كار در نامش نیز ذكر شده : « تقاطع » ﴿Intersection﴾ ، شاید وجود رد دو فیلم نامبرده در بالا نیز معلول همین ساختار و سبك باشد. بهرحال « تقاطع » اگر هم از این دو فیلم تاثیر پذیرفته باشد، تاثیرش تالیفی است نه تقلیدی. تطابق مضمون با فرهنگ و وضعیت فعلی اجتماع ایران، دیگر كپی برداری از آثار پیش ساخته و مذكور نیست. كار تالیفی است مفید و منسجم كه در جمع بندی سرانجام هیچ واقعه ﴿یا بهتر بگوییم زندگی﴾ و پرسوناژی در نمی ماند.
در « تقاطع » انسانهای بی مسئولیت و ملاحظه بسادگی فاجعه می آفرینند و مدار زندگی دیگران را مختل می سازند. اشتباهات كوچك مثل قطرات باران بهم پیوسته و تدریجا" سیلی مهیب جاری می سازند. پرسوناژها از كنار هم عبور می كنند و بی هیچ عمدی برای خود و دیگری فاجعه می آفرینند. حمید اسدی ﴿بیژن امكانیان﴾ كارخانه داری تحصیلكرده و ورشكسته كه هم شغل خود را از دست داده ، هم خانواده اش ، و هم فرزندش را ... و فرزند او هم در همین آغاز همه چیز را ... و همسرش هم ! پدرام از كنار خانواده اش و امیر از كنار مادرش ﴿كه همه ء خانواده ء اوست﴾ ، مهسا عروسك گردان تلویزیون و بهناز كه باردار و عملا" قرابانیان اصلی هستند ، آقای ناصری ; عاشق مهسا ، مینو مادر امیر و داریوش شیفته ء مینو ، اینان در عین گذار از كنار یكدیگر با یك لجبازی ساده ، هریك بنوبه و نحو خود ، با انبوهی از مصایب شخصی ، اخلاقی ، قضایی و ... مواجه می شوند و هیچ یك جز مینو و داریوش كوچكترین گذشت و تلاشی برای خلق آسایش و حتی سهولت زندگی دیگری نمی كنند. شما در اطراف تان چند مینوی سفیدپوش سراغ دارید؟ آیا امروزه دیگر پایانی چنین برای "تقاطع" غیرواقعی جلوه نمی كند؟ چرا باید اوضاع چنین و "مینو"ها اینقدر نایاب باشند كه برای پایان "تقاطع" چنین پایان بندی ای غیررئال و دور از دسترس بنظر برسد؟
فرید مصطفوی با كمك داودی فیلمنامه ای انتقادی - اجتماعی و منسجم ارائه كرده و داودی با عملكردش اثری قابل تامل بجا گذارده است. فیلمبرداری بهرام بدخشانی كه با سكانس بندى عالى تصادف ﴿طبعا" با كمك داودى﴾ بیادماندنی شده ، در كنار تدوین بهرام دهقانى و طراحی صحنه امیراثباتی و بازی های استادانه بیژن امكانیان ، فاطمه معتمد آریا ، بهرام رادان ، و ... نیز كاملا" متناسب با اثر و تاثیرگذار عمل می كنند. موسیقی محمدرضا علیقلی نیز همانست كه باید باشد. « تقاطع » فیلمی بیشتر از خوب از كار درآمده و با شایستگی ارزش تجلیل های بعمل آمده از خود را دارد.

به تماشای « تقاطع » خیلی دیر رسیدم، ولی خوشبختم كه دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است. تقاطع چه « Crash » و « 11:14 » را دیده باشید چه نه، اینجایی و قابل تامل است، اگر اهل سینما باشید باید حتما" آنرا ببینید.

منبع: وب لاگ « از سینما و ... »